Αν...

Το σκηνοθετικό παζλ των επιλογών

Αξιόλογα κύλησε η πολυαναμενόμενη ελληνική ταινία Αν. O Χριστόφορος Παπακαλιάτης επιχειρεί το πρώτο του κινηματογραφικό μείγμα σκηνοθεσίας και σεναρίου κερδίζοντας επάξια τις εντυπώσεις. Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκεται ο Δημήτρης ο οποίος εμφανίζεται ως ο κλασσικός εργένης σε ένα σπίτι με ένα λυκόσκυλο όπου κάνει ένα μονόλογο. Για την ακρίβεια έναν απόλυτα προσωπικό μονόλογο που μας παραπέμπει στις σταθερές πινελιές κοινωνιολογίας που συνήθιζε να «ψυχογραφεί» και στις τηλεοπτικές του σειρές. Και όλα ξεκινούν με ένα ερώτημα: Τι θα συνέβαινε αν έμενε τελικά στο σπίτι ο Δημήτρης και δεν έβγαζε βόλτα τον σκύλο του; Πόσο διαφορετικές μπορούν να γίνουν οι καταστάσεις με μία απλή αλλαγή απόφασης; Με μοντέρνα σκηνοθετικά στοιχεία μας θυμίζουν άλλοτε τις τάσεις της εποχής μας και άλλοτε την κλασσική βρετανική λήψη, η ταινία κατάφερε να συνδυάζει τρεις ερωτικές ιστορίες πάνω στο μοτίβο της επιλογής. Και ύστερα όλα τα συναισθήματα, οι αρνήσεις και οι ελπίδες θα κυριαρχήσουν στην διάρκεια της ιστορίας. Το εξαιρετικό σημείο έρχεται όταν γίνεται πλήρη αναφορά στην οικονομική κρίση, ένα μείζον θέμα που απασχολεί εδώ και αρκετό καιρό τον ελληνικό λαό. Ένα ζήτημα που προτιμούμε άλλοτε να το αποφεύγουμε κατά την διασκέδαση μας (π.χ κινηματογράφος) και άλλοτε να βουτάμε περισσότερο στις αναλύσεις περί αυτού. Μια δραματική ταινία που συνδυάζει τον ρομαντισμό με τις επιλογές και τις εξάρσεις με την μονοτονία μιας ζωής. Η επιλογή των ηθοποιών (Γιώργος Κωνσταντίνου και Μάρω Κοντού) στους διαλογ-ικούς συνειρμούς συνθέτει ακόμα πιο ταιριαστά το τοπίο, ενώ ύστερα άλλα πλάνα εμφανίζουν ποιητικές χροιές αλήθειας καθώς μπλέκονται σε μπλε-μαύρο φόντο. Και η όψη της Αθήνας, αυτό το άφθαρτο από έγνοια σκηνικό, με το μελαγχολικό τοπίο της μοναξιάς δίνει όλα τα συγχαρητήρια στον έλληνα δημιουργό. Μια έντονη ταινία που φλερτάρει συνεχώς με τον θάνατο, την ζωή και τις στιγμές. Μην την χάσετε!