Έφθασε και η
ταινία Before Midnight στις ελληνικές αίθουσες και κάπως έτσι ολοκληρώθηκε
η τριλογία. Η διαδοχική ρομαντική ιστορία του Jesse και της Celine φθάνει πλέον την ηλικία των 40 και μας
διδάσκει μαθήματα αποδοχής και ωριμότητας. Ας κάνουμε λοιπόν μια αναδρομή και
στις τρεις ταινίες.
Before Sunrise
Η απαρχή της ιστορίας
στην ατμόσφαιρα των ‘90ς. Οι δυο πρωταγωνιστές, ηλικίας περίπου 25 χρονών,
γνωρίζονται τυχαία στο τρένο και περνούν μια ολόκληρη ημέρα μαζί. Η σκηνοθεσία
επικεντρώνεται στις συζητήσεις τους, καθώς περπατούν στους δρόμους της Βιέννης.
Η χημεία του «ζευγαριού» και κυρίως η συχνότατη ομιλία μέσα από συζητήσεις που
διακατέχονται από υπαρξιακές και κοινωνικές ανησυχίες, είναι το χαρακτηριστικό
που προσδίδει μια ιδιαίτερη μορφή. Η ταινία σταματάει με μια γλυκιά αγωνία για
την συνέχεια.
Before Sunset
Η ιστορία μας
μεταφέρει σε ένα σκηνικό αυτονόητης αλλαγής. Οι δυο πρωταγωνιστές, ηλικίας
περίπου 32 χρονών, έχουν μια πιο σταθερή ιδέα για την πορεία τους. Οι ιδέες
έχουν αλλάξει και ενσωματώνονται σε διαφορετικού είδους συζητήσεων. Η
σκηνοθεσία δίνει ένα ακόμα στοιχείο για ανάλυση. Την συζήτηση σε μια καφετέρια
που κρατάει για ώρα. Το στοιχείο του ταξιδίου αλλά και το πώς θα καταλήξει η
βόλτα τους στο τέλος της ταινίας, φέρνει άλλη μια γλυκιά αγωνία για την
συνέχεια.
Before Midnight
Και φθάνουμε στην
τωρινή πραγματικότητα. Οι δυο πρωταγωνιστές είναι πλέον ηλικίας 40 ετών και
μοιάζουν διαφορετικοί. Σε μια σκηνοθεσία που λύνει αρκετές απορίες και
φανερώνει μια άλλη καθημερινότητα. Οι συζητήσεις πλέον είναι πιο συμβατικές,
λόγω της συμβίωσης, χωρίς να χάνουν όμως τον ρομαντισμό που έρχεται μέσα από
γλυκά παιχνίδια. Και επειδή αναμέναμε και τα μελαγχολικά σημεία, για πρώτη φορά
τόσο έντονα: Το χαρακτηριστικό φέτος είναι οι δυσάρεστες αναμνήσεις που φέρνουν
τα παράπονα στο προσκήνιο. Στο σημείο ακριβώς όπου κανονικά οφείλει το ζευγάρι
να αποφορτιστεί από την απαιτητική εργασιακή και προσωπική ημέρα. Με φόντο την
δική μας Καλαμάτα, και με συν-σκηνοθεσία που παραπέμπει σε θαμπό πλάνο, για
προστασία των βοηθητικών παραγωγών και των εταιριών – ονομάτων στην πόλη, όπως
επίσης και στα κοντινά πλάνα με έμφαση το πρόσωπο, οι διακοπές τους είναι
περισσότερο ρεαλιστικές παρά ιδανικές. Άλλωστε αυτό είναι και το νόημα της
ταινίας, να μας δείξει πως η πραγματική αγάπη μπορεί να κρατήσει μόνο με θυσίες
και την παραγκώνιση των ελαττωμάτων και των αδυναμιών. Και ως επίλογο, θα ήθελα
να εστιαστώ σε κάτι σημαντικό. Μου φαίνεται πολύ όμορφη η επιλογή των τίτλων,
ως καθοριστικά σημεία της πορείας του ζευγαριού. Sunrise για την γνωριμία τους, Sunset για την απόφαση τους να είναι μαζί και Midnight για την ολοκλήρωση του συναισθήματος: πέρα από
τις σκιές του παρόντος, πως ανήκουν πραγματικά ο ένας στον άλλον.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου