The White Queen Ανασκόπηση 1ης σεζόν

Ολοκληρώθηκε πριν μια εβδομάδα, την Κυριακή 18 Αυγούστου η φετινή σειρά εποχής The White Queen. Η ιστορία πολλών ιστορικών προσώπων αφημένοι στο κλίμα της εξουσίας και της στέψης. Στα πρώτα επεισόδια είδαμε την γνωριμία και την επισημοποίηση της σχέσης του Edward IV με την χήρα Elizabeth Woodville. Με την αυτονόητη αγωνία της πρωτοεμφανιζόμενης αυτής ιστορίας, αλλά και με καταξιωμένους και ανερχόμενους ηθοποιούς, αναρωτηθήκαμε αν θα καταφέρει να κερδίσει το κοινό, όσο κατάφερε η περίφημη ιστορία των The Tudors. Με τον ερχομό και των επόμενων επεισοδίων επιβεβαιωθήκαμε για την θετική μας γνώμη. Η προσπάθεια και η χημεία του ζευγαριού ήταν παραπάνω από ικανοποιητική. Το The White Queen όχι απλά κατάφερε να κερδίσει αρχικά το κοινό με την έντονη παρουσία του ρομαντισμού μεταξύ του ζευγαριού, αλλά κατάφερε να ισοζυγίσει τα πολιτικά και παρασκηνιακά θέματα, περιπλέκοντας τις οικογένειες, με τα νέα πρόσωπα που καλωσορίζονταν στην αυλή. Μέσα από την σκηνοθεσία και την σκηνική παρουσία επιβεβαιώνουμε ένα απίστευτο ταλέντο φυσικότητας με σαφή αναφορά στην φθορά της καθημερινότητας αλλά και του χρόνου. Όλοι οι χαρακτήρες εμφανίζονται ισάξια και αρμονικά στα πλάνα και οι δευτερεύοντες παράγοντες επηρεάζουν σημαντικά την κορύφωση άλλοτε του δράματος και άλλοτε του φωτός. Μεγαλώνουν γρήγορα σε αυτά τα μόνο 10 επεισόδια και η παρουσία όλων των πρωταγωνιστών φανερώνεται άλλοτε φρέσκια και άλλοτε εμμονική στην επίτευξη των στόχων. Καμία ενοχή, καμία υποχώρηση, ούτε ένας συναισθηματισμός και όλες οι προσευχές του κόσμου, στην κάθε οικογένεια για να κυριαρχήσει.

Το καλύτερο σημείο της σειράς είναι να μην πάρεις πολιτική θέση.

Απλά παρακολουθείς μια εξαιρετική κοινωνιολογική αποτύπωση και συγκινείσαι.

Τελικά η σειρά κατάφερε να μας μεταφέρει στο δικό της «σύμπαν», να συγκινηθούμε με τους χαρακτήρες και να μεταδώσει την απαραίτητη πολιτική και κοινωνιολογική γνώση. Δυστυχώς δεν θα απολαύσουμε την συνέχεια της ιστορίας με τον Henry Tudor να ηγείται της χώρας. Η εξαρχής συμφωνία με το BBC ήταν για μια χρονιά. Ίσως είναι καλύτερα έτσι, αφού οι βρετανικές σειρές έχουν το προτέρημα να εντυπωσιάζουν και να ολοκληρώνουν το νόημα των σεναρίων τους και σε μια μονάχα χρονιά.

Τολμώ να πω, πως προσθέτω το The White Queen στην δεύτερη αγαπημένη μου σειρά εποχής. Η πρώτη σειρά θα είναι για πάντα το The Tudors, το οποίο τυγχάνει να είναι κατά κάποιο τρόπο, ένα «μακρινό» sequel αυτής της ιστορίας. Σας αποχαιρετώ με το μεθυστικό intro της σειράς. Καλή προβολή σε όλους.. :))