Τώρα που ο Eric έχει το faeriκο αίμα του Warlow φαίνεται πως θα κάνει τα πάντα για να εκδικηθεί
στο όνομα της Nora αλλά και
να σώσει τις ακόλουθες του και κατ’ επέκταση όλους τους βρικόλακες. Θυμίζοντας
τις πρώτες σεζόν έτσι και τώρα, ο Eric είναι ο βρικόλακας που περνάει τελικά στην φάση της πράξης, χωρίς να
σκέφτεται πολύ τις ιδέες του. Ο Bill από την άλλη μεριά θα πρέπει να αποφασίσει αν θα διαλέξει την ομάδα των
φίλων του ή αν θα χαθεί ακόμα πιο πολύ στην φαντασία και τα σχέδια της Lilith. Παράλληλα όμως με το τέλος του πολέμου,
οι πρωταγωνιστές βιώνουν και το οριστικό αντίο του Terry. Σκηνοθετικά οι δυο ιστορίες παρουσιάζονται με
εναλλασσόμενα πλάνα για να δείξουν στο τέλος την κάθαρση αλλά και την απώλεια.
Η σκηνή που ελευθερώνονται οι βρικόλακες από τα δεσμά του σκότους και περπατούν
στο φως, μπορεί να αναλυθεί σε άπειρες συνιστώσες και ήταν μια από τις
καλύτερες σκηνές του επεισοδίου. Η άλλη καλύτερη σκηνή ήταν: Η παρουσίαση της
κηδείας του Terry που ήταν
άκρως συγκινητική με έντονο το στοιχείο του Αμερικανικού θρήνου στην φάση της
θύμησης των καθημερινών ανθρώπων και των ανθρώπων του Αμερικανικού στρατού. Θυμίζει
για άλλη μια φορά, έναν ακόμα λόγο για τον οποίον το κοινό αγαπάει την ιστορία
του True Blood. Για μια ιστορία που στηρίζεται πάνω από όλα στην
ανθρωπιά και την αγάπη.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου